Mózgowe zaburzenia mózgu
Mózgowe porażenie dziecięce (paralysis cerebralis infantum) może być następstwem uszkodzenia mózgu przed, podczas lub zaraz po porodzie, skutkiem wad wrodzonych, niedotlenienia, krwotoku, ciężkiej żółtaczki jąder podkorowych w okresie noworodkowym, chorób i urazów mózgu (zapalenie opon mózgowych i mózgu) w wieku wczesnodziecięcym. Szczególnie często choroba ta występuje u dzieci przedwcześnie urodzonych. W zależności od tego, jakie obszary mózgu uległy uszkodzeniu, może dojść do różnego rodzaju zaburzeń motoryki. Różny jest też stopień nasilenia zaburzeń. Uszkodzeniu może ulec postrzeganie zmysłowe i zdolność uczenia się, mogą wystąpić zaburzenia mowy, niedorozwój psychiczny, zaburzenia zachowania i skłonność do drgawek. Uszkodzenia mózgu objawiają się typowymi zaburzeniami motorycznymi. Zaraz po urodzeniu widoczne są tylko skutki uszkodzeń dużego stopnia. Najczęstszym objawem mózgowych zaburzeń motorycznych jest jedno- lub obustronne porażenie spastyczne, z chorobliwie zwiększonym napięciem mięśniowym. Porażeniem dotknięte są najczęściej nogi lub wszystkie cztery kończyny. Niemowlęta z porażeniem spastycznym mało się ruszają; ich ciało ułożone jest asymetrycznie, ramionka są typowo podkurczone, a nóżki wyprężone lub skrzyżowane. Jeżeli zachowane zostaną odruchy z okresu wczesnonoworodkowego, niemożliwy staje się rozwój ruchowy stosowny do wieku. Wiele dzieci nie jest w stanie kontrolować ułożenia głowy, nie potrafi podeprzeć się na rączkach i podnieść się, nie umie otwierać dłoni, sięgać po przedmioty ani uklęknąć. W pozycji stojącej typowe jest ustawienie stóp do środka. Dzieci stoją na palcach, a przy próbach chodzenia krzyżują nogi na poziomie podudzia. Objawy atetozy to charakterystyczne zwolnione ruchy śrubowe. Wszystkie ruchy zamierzone i mimowolne są zniekształcone, dzieci kręcą się i wiją, zniekształcona jest mimika twarzy.